Στην κίνηση των Ναϊτών, όπως επίσης και των καθαρών και πεφωτισμένων μπορούμε να αναζητήσουμε ιστορικές καταβολές συγχρόνων αποκρυφιστικών και παραθρησκευτικών ομάδων και τάσεων. Ο όρος Ναΐτες χρησιμοποιήθηκε κατά διάφορες εποχές με τον ισχυρισμό ότι αποτελεί ενιαία και αδιάσπαστη παράδοση. Όμως αυτό δεν έχει ιστορικές θέσεις. Γι’ αυτό θα αναφερθούμε ξεχωριστά στην καθεμιά από τις σχετικές ομάδες.
Οι γνήσιοι Ναΐτες
Η οργάνωση αυτή ιδρύθηκε κατά το έτος 1118 από τον
Hugo Payens ως ένωση ιπποτών για την προστασία των προσκυνητών που πήγαιναν στους άγιους τόπους. Ως έδρα έλαβαν ένα μέρος του Βασιλικού Ανακτόρου της Ιερουσαλήμ, πλησίον του Ναού του Σολομώντος, από τον οποίο το τάγμα πήρε και το όνομά του.
Οι κανονισμοί του Τάγματος συντάχθηκαν με τη συνεργία του Δασκάλου της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Bernhard Von Clairvaux (1090-1153) και ενεκρίθη στη Σύνοδο του Troyes (1128).
Στην κορυφή της ιεραρχίας ήταν ο Μέγας Δάσκαλος και ανώτατο όργανο ήταν το Συνέδριο (Konvent) στην Ιερουσαλήμ. Το Τάγμα απέκτησε μεγάλη περιουσία και οικονομική επιρροή.
Το 1307 ο βασιλέας της Γαλλίας Φίλιππος IV διέταξε να φυλακιστούν όλοι οι Ναΐτες και να περάσουν από την Ιερά ’Εξέταση. Κατηγορήθηκαν ως αιρετικοί, ειδωλολάτρες, για παρά φύση ανηθικότητα και μαύρη μαγεία. Το 1312 ο πάπας Κλήμης V διέλυσε το Τάγμα αυτό. Τελευταίος δάσκαλος ήταν ο Jacob
de Moley, που κάηκε στην πυρά της Ιεράς Εξετάσεως το 1314.
Σχετικά με το βασικό σκοπό του Τάγματος υπάρχει η άποψη πως απέβλεπαν στην ένωση του κόσμου κάτω από μία κεφαλή, τον Baphomet.
Οι Ναΐτες δέχθηκαν επιδράσεις γνωστικής προέλευσης. Η βλάσφημημύηση σ’ αυτό το Τάγμα είναι αποτέλεσμα τέτοιων επιδράσεων. Οι οπαδοί, κατά τη μύηση έπρεπε να πατήσουν τον τίμιο σταυρό και να τον πτύσουν. Εκφωνούσαν μία φόρμουλα απόταξης και λάτρευαν το Διάβολο(Baphomet). Πραγματοποιούσαν ακόμη σεξουαλικές τελετουργίες. Οι οπαδοί του τάγματος πίστευαν στην ύπαρξη του Διαβόλου, όπως αναφέρεται στην αγία Γραφή. Όμως αντέστρεφαν τους ρόλους και απέβλεπαν την βοήθεια και στην προστασία του Εωσφόρου. Αυτό σε αντίθεση με τον νεο-σατανισμό, που κληρονόμησε τις πρακτικές βεβήλωσης των συμβόλων της Εκκλησίας και τοτελετουργικό σεξ, όμως αντικατέστησε τη λατρεία του Διαβόλου με την απολυτοποίηση και τη «λατρεία» του ίδιου του ανθρώπου και του θελήματός του, το οποίο εξύψωσε σε υπέρτατο και μοναδικό νόμο.
Το Τάγμα του ΙΗ’ αιώνα
Κατά το έτος 1705 μια ομάδα «Ιπποτών του Τάγματος του Ναού» επεχείρησαν να οργανώσουν και πάλι το παλαιό Τάγμα. Συνέταξαν ένα καταστατικό και παρουσίασαν ένα κατάλογο συνεχούς διαδοχής Μεγάλων Δασκάλων που συνέχιζαν τη διαδοχή του τελευταίου Μεγάλου Δασκάλου του Τάγματος Jacob de Molay.
Σύμφωνα με τον ισχυρισμό της ομάδας αυτής, ο Molay όρισε διάδοχο τον Johann Marcus Larmenius. Από τότε υπάρχει συνεχής διαδοχή. Μάλιστα η ομάδα αυτή κατέθεσε και τις υπογραφές των Δασκάλων. Μεταξύ αυτών και την υπογραφή του Du Gueslin, που αποδεδειγμένα δεν γνώριζε να γράφει! (F.W. Haack, σ. 18). Το Τάγμα γνώρισε ακμή κατά τον ΙΗ’ αιώνα. Μεγάλοι Δάσκαλοι διετέλεσαν πρίγκηπες του οίκου Bourbon. Ο τελευταίος Μέγας Δάσκαλος ήταν ο κόμης Von Cosse Brissac, ο οποίος απετέλεσε θύμα της Γαλλικής επανάστασης.
Το τάγμα του Palaprat
Το Τάγμα προσπάθησε να ξαναϊδρύσει ο προσωπικός γιατρός του κόμη Brissac. Ισχυρίσθηκε πως ο Δάσκαλος όρισε διάδοχό του το φίλο του γιατρού Raymund Fabre- Palaprat.
Στη νέα ομάδα εισήχθη η «Ιωάννιος διδασκαλία» ως «μυστική χριστιανική διδασκαλία». Από τη διδαχή αυτή αφαιρέθηκε κάθε τι που αναφέρεται στη θεότητα του Χριστού και στην ανάσταση. Κατά την ομάδα αυτή, η «μυστική διδασκαλία» δόθηκε στον ιδρυτή του Τάγματος Hugo de Payen από τον 76ο διάδοχο του αποστόλου Ιωάννη, τον πατριάρχη Θεόκλητο. Δεν είναι γνωστό κατά πόσο υπήρξε αυτός ο πατριάρχης. Πάντως στην εποχή των διαδόχων του Palaprat η κίνηση διαιρέθηκε. Από αυτό το σχίσμα προέκυψε η Εglise Catholique Primitive.
Τάγμα του Ναού της Ανατολής (ΟΤΟ)
Το Τάγμα αυτό (Ordo Templi Opienti) ιδρύθηκε από τον Dr. Carl Kellner (1850-1905) και τον Dr. Theodor Reuss (1855-1923). Επειδή ο Kellner ήταν ο χρηματοδότης της κίνησης, διετέλεσε πρώτος πρόεδρος.
Όπως αναφέρει ο Manfred Ach, στην επανέκδοση του βασικού έργου «Lingam-Yomi Oder Mysterium des Geschlechtskultus» (εκδ. Arw, Hiram-Edition 14, Miinchen 1983),
Χαρακτηρίζεται ως «πάπος της ανθρωποσοφίας», ως «σεξο-μπολσεβίκος», «πρωταγωνιστής της χειραφέτησης των γυναικών, αποκρυφιστής, γνωστικός επίσκοπος, αρχιαπατεώνας, μυστικιστής μανιπουλάτορας, συναρχιστής(Synarchist), έμπορος των τεσσάρων στοιχείων, οπαδός της ακολασίας(Libertinist), αναρχικός, ψυχο-σεξορομαντικός, μανιακός του εσωτερισμού και παγκόσμιος πρωταθλητής σε θέματα ιδρύσεως περιθωριακών μασονικών ταγμάτων.
Ο Μ. Ach απαριθμεί στη συνέχεια και άλλους «τίτλους» του Reuss, αναφερόμενος στα ποικίλα «επαγγέλματα» και στις διάφορες σκοτεινές δραστηριότητές του, ως ιδρυτού ή και μέλους ποικίλων αποκρυφιστικών και μασονικών ή παραμασονικών οργανώσεων και στοών. Όπως αποδεικνύεται, ήταν αριστοτέχνης στην απάτη.
Πριν από την ίδρυση του «Τάγματος του Ναού της Ανατολής» (γύρω στο 1900) δημιουργήθηκαν διάφορα μασονικά Τάγματα, που σχετίζονται με την ιστορία του ΟΤΟ.
Το 1893 ο Dr. Georges Martin και η Marie Deraismes ίδρυσαν στο Παρίσι την μικτή μασονική στοά Droit Humain, η οποία εδέχετο και γυναίκες. Το 1901 ένας Grand Inspecteur General μύησε μερικές «αδελφές» στον 33 βαθμό. Όμως προέκυψαν δυσκολίες. Ο επίσημος μασονισμός μεταχειρίζεται την μικτή στοά τρόπον τινά ως περιθωριακό μασονισμό. Αλλά, οπως παρατηρεί ο W.Kully, αυτό είναι μόνο φαινομενικό. Βασικά όλοι αυτοί οι σχηματισμοί είναι του ίδιου αντιχριστιανικού πνεύματος (W. Kully, Die Wahrheit iiber die Theo-Anthroposophie als eine Kulturverfallsers cheinung, Basel 1927, σ. 264).
Το 1902 έγινε στο Παρίσι η μασονική μύηση της ΜΜΕ Annie Besant και στο Λονδίνο έλαβε χώρα η πανηγυρική της ενθρόνιση ως «αξιοσέβαστη αδελφή της πρώτης μικρής Στοάς». Μετά το θάνατο της «Μεγάλης Διδασκάλισσας Marie Martin» η Annie Besant προωθήθηκε σε Αντιπρόεδρο Μεγάλη Διδασκάλισσα, υπεύθυνη για τη Μ. Βρετανία και των περιοχών που εξηρτώντο από αυτήν. Ο Σύνδεσμος τηςΘεοσοφίαςκαι Ανθρωποσοφίας με την Στοά έχει μεγάλη σημασία. «Ο σκοπός της είναι η αποχριστιανοποίηση της γυναίκας και ο χωρισμός της από την Εκκλησία» (W. Kully, σ. 264).
Στις «Μικτές Στοές» ανήκει και το «Τάγμα του Ναού της Ανατολής». Είναι μια συνδυασμένη μορφή του τελετουργικού Memphis και Misraim με 95 μυητικούς βαθμούς. Ο W. Kully αναφέρει σχετικά με την ίδρυση του Τάγματος:
«Ο πρίγκηπας του αποκρυφισμού, ο απατεώνας Cagliostro, που χαρακτηρίζεται από τον Steiner (τον ιδρυτή της ανθρωποσοφίας) όργανο ανωτέρων κόσμων, αριθμείται στους δωρητές αυτού του Αιγυπτιακού Μασονισμού… Η είσοδος του ΟΤΟ στη Γερμανία συνδέεται με τα ονόματα του Αδ. Dr. Franz Hartmann 33°, 90°, IX0Μεγάλου Διδασκάλου τιμής ένεκεν Αδ. Dr. Carl Kellner 33°, 90°, 96°, Χ°» (σ. 265).
Ο Δρ. Hartmann χαρακτηρίζεται από τον Kully ως μία από τις πιο ενδιαφέρουσες φυσιογνωμίες της θεοσοφικής κατεύθυνσης του μασονισμού. Ήταν πνευματιστής, μέλος της Βουδιστικής Κοινότητας στις Ινδίες· οι θεοσόφοι τον τιμούν ως «άγιο».
Κατά τον W. Kully, τα «Mysteria Mystica-Maxima ή το μέγα μυστήριο της σεξουαλικής μαγείας» είναι η ιδιαίτερη γεύση του ΟΤΟ. «Το Τάγμα μας κατέχει το κλειδί που ανοίγει όλα τα μασονικά και ερμητικά μυστικά· είναι η διδαχή της σεξουαλικής μαγείας και η διδασκαλία αυτή εξηγεί εντελώς όλα τα αινίγματα της φύσης, όλο το συμβολισμό της μασονίας και όλα τα θρησκευτικά συστήματα».
«Ένα από τα μέσα είναι μια ορισμένη άσκηση γιόγκα. Ο αδελφός Dr.Kellnerλέγει στο σύγγραμμά του για τη γιόγκα: Η γιόγκα είναι μια πολύ παλαιά και επί μακρό χρόνο μυστική και, σε κάθε περίπτωση, ελάχιστα γνωστή διδασκαλία που με ορισμένες ασκήσεις, καθιστά ικανούς τους μαθητές της να προκαλέσουν τα φαινόμενα της υπνοβασίας» (Kully, σ. 266-267).
Σχετικά με τα καθήκοντα και τα προνόμια στο «Τάγμα του Ναού της Ανατολής» υπάρχει μία επιστολή χωρίς ημερομηνία, γραμμένη στην Αγγλική, που προορίζεται για τους υποψηφίους της Mysteria Mystica Maxima του Τάγματος, απόσπασμα της οποίας δημοσιεύει ο Kully (σ. 270). Εδώ αναφέρονται συνολικά 74 ρήτρες. Πρέπει να πούμε πως η μύηση συντελείται σταδιακά και τα σχετικά κείμενα των ανωτέρων βαθμών δεν είναι γνωστά στους πιστούς των κατωτέρων βαθμών. Η «επιστολή» προέρχεται από τον «Baphomet» και απευθύνεται στον Sir George Magnie Cowie, ανώτατο ιερέα και επόπτη του «Δικαστικού Συμβουλίου του 8ου βαθμού ΟΤΟ» και πρόεδρο της Επιτροπής Εκδόσεων του ΟΤΟ.
Στη συνέχεια αναφέρουμε μερικά αποσπάσματα από αυτό το κείμενο:
Ρήτρα 1. «Δεν υπάρχει άλλος νόμος εκτός από το “κάνε ό,τι θέλεις”».
Ρήτρα 3-23. Εδώ ενισχύεται η αμοιβαία υποστήριξη και το καθήκον των μελών να προπαγανδίζουν υπέρ του Τάγματος.
Ρήτρα 25-26: Δίκες μεταξύ των μελών απαγορεύονται απόλυτα.
Ρήτρα 31: Αδελφοί που οδηγούνται στα δικαστήρια πρέπει να δέχονται τη συμπαράσταση του Τάγματος.
Ρήτρα 40: «Κάθε αδελφός πρέπει να χρησιμοποιήσει την επιρροή του για να παρακινήσει ανθρώπους με καλύτερες συνθήκες ζωής να γίνουν μέλη του Τάγματος. Βασιλικά πρόσωπα, υπουργοί, ανώτεροι διπλωμάτες, υπάλληλοι του ναυτικού, του στρατού και πολιτικά πρόσωπα πρέπει να αναζητηθούν ειδικά, γιατί απώτερος σκοπός είναι, εν καιρώ, να τεθεί η εξουσία της Πολιτείας κάτω από το νόμο και μέσω της εφαρμογής των αρχών του να οδηγηθεί στην ελευθερία και στην αύξηση».
Ρήτρα 41: «Ίδρυση ανωτέρων σχολών για τη διδασκαλία των παιδιών… και για την αγία και μυστική επιστήμη μας… Οι αδελφοί πρέπει να κάνουν ό,τι είναι στην εξουσία τους για την ίδρυση πανεπιστημίων».
Ρήτρα 44: «Το πρώτο και μέγιστο από όλα τα προνόμια είναι το ότι αυτός είναι ένας αδελφός, ότι δέχθηκε το νόμο, ότι έγινε ανεξάρτητος, ότι έδιωξε κάθε φόβο, που προέρχεται από συνήθειες και από τη θρησκεία».
Ρήτρα 66: «Μέλη του Τάγματος δικαιούνται να αναμείνουν να τους βρει κανείς το συζυγικό τους σύντροφο».
Ρήτρα 72: «Το μυστικό του Τάγματος προφυλάσσει τα μέλη του μ’ ένα απρόσβλητο ένδυμα μυστικότητας».
Κατά τον Kully όλα τα μέλη του ΟΤΟ είναι μασόνοι. Υπάρχει μια στοά για γυναίκες, η A.J.D. Dames de la Rose-Croix, μία Γυναικεία Λίγκα, Μία Εισαγωγική Σχολή για τη Μασονία. Το βασικότερο ζήτημα σε ό,τι αφορά την ιστορία αυτού του Τάγματος δεν είναι τίποτε άλλο από σεξ. «Πάνω σ’ αυτό οικοδομείται τεχνικά μία πνευματικότητα. Οι σεξουαλικές σχέσεις αυτών των ανθρώπων του ΟΤΟ και άλλων παρομοίων οργανώσεων είναι απόλυτα σωματική υπόθεση και το κακό πνεύμα εξαπατά τους ανθρώπους που αυτοονομάζονται αποκρυφιστές, ότι αυτό δημιουργεί πνευματικές σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων» (σ. 275).
Ύστερα από τα ανωτέρω στοιχεία ο αντιχριστιανικός χαρακτήρας της όλης κίνησης είναι προφανής.
Από το βιβλίο:
Ο ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΜΟΣ ΣΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ, ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΤΙΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ ΤΕΥΧΗ 4-10,ΑΘΗΝΑ 1996
ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΝ ΕΓΚΟΛΠΙΟΝ www.egolpion.com
Αντιαιρετικόν Εγκόλπιον www.egolpion.com
Μακαριστού π. ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΥ
www.egolpion.com